Wacław Sobaszek, współtwórca
Teatru Węgajty, został uhonorowany Nagrodą Literacką Warmii i Mazur „Wawrzyn
2020” za książkę „Spiski życiowe”. Nagrodzona pozycja literacka to
zbiór tekstów pisanych przez autora na przestrzeni kilkudziesięciu lat. Zapiski
dotyczą rozważań na temat codziennego życia na warmińskiej wsi i działalności
Teatru Węgajty, którego Wacław Sobaszek jest współzałożycielem (razem z żoną
Erdmute). Książka łączy w sobie formę dziennika, fragmenty są reportażem,
znajdują się w nim także wiersze.
O książce:
Spiski życiowe Wacława Sobaszka
to subtelna, wielowątkowa, intymna opowieść o Teatrze Węgajty i o jego twórcy.
Spisana w formie bieżących notatek. (…) Najkrócej o Węgajtach? Mądrze
się ogląda ich spektakle, świetnie się czyta Spiski. Podziwia szlak
życia. (Krzysztof Gedroyć )
„Spiski życiowe. Dziennik
węgajcki 1982-2020” to zbiór tekstów pisanych przez reżysera i współzałożyciela
Teatru Węgajty – Wacława Sobaszka. Dziennik stanowi cenny zapis rozważań autora
na temat codziennego życia na warmińskiej wsi Węgajty oraz podejmowanych
działań teatralnych – począwszy od interdyscyplinarnej Placówki
Twórczo-Badawczej „Pracownia” w Olsztynie, poprzez utworzenie Teatru Wiejskiego
Węgajty, jego przeobrażenia i dokonania. Dziennik składa się z trzech części
(Spiski życiowe, Nawóz, Interregnum) oraz trzech aneksów (Budowanie miejsca,
Quico Bello, Rzecz o Krzysztofie Łepkowskim). Dodatkowo został wzbogacony
wstępem Teatr Węgajty w dzienniku Wacława Sobaszka (Joanny
Kocemby-Żebrowskiej), posłowiem Spiski i zapiski Wacława Sobaszka (prof.
Wojciecha Dudzika), komentarzami redakcyjnymi poszerzającymi wiedzę czytelników
na temat lektur, inspiracji i aktywności teatralno-społecznych Wacława
Sobaszka, a także indeksem nazwisk, indeksem rzeczowym oraz bibliografią
(redakcja naukowa dr Justyny Biernat i Joanny Kocemby-Żebrowskiej). Wysoka
jakość literacka Dziennika, a także jego istotność w myśleniu o polskim teatrze
kontrkultury z pewnością będzie atrakcyjna dla szerokiego grona odbiorców.
Publikacja zawiera bogatą szatę ilustracyjną: grafiki Anny Drońskiej oraz
fotografie z komentarzami artysty, dzięki czemu opowieści Sobaszka zyskują
cenny wymiar wizualny. Nad warstwą graficzną książki czuwała łódzka artystka
Agnieszka Kowalska-Owczarek. (Joanna Kocemba-Żebrowska)
“Książkę tę bezwzględnie należy
opublikować – jest ważna nie tylko z uwagi na to, że napisana została przez
człowieka o niezwykłej osobowości, inwencji i wrażliwości. […] Jej znaczenie
jest szczególne także dlatego, że w neoliberalnym świecie kalkulacji zysków i
strat, świecie ukierunkowanym na dobrobyt, zdominowanym przez podejście
komercyjne i charakteryzującym się nadmiarem bodźców, książka ta przypomina o
innym wymiarze człowieczeństwa, o dobrostanie (własnym i innych), czyli o
swoistej ekologii istnienia”. (Grzegorz Ziółkowski)